نویسنده : مهشید - ساعت 11:46 روز چهارشنبه 20 آبان1388
اینقدر همه چیز زود می گذره که حتی تصورشم نمی تونی بکنی. هرچی سعی می کنم نوشته ها تکراری نشه نمی شه. چون روزها مثل برق وباد گذشته و دوباره سرما با شروع فصل سرد در راهه. به این فکر کردم که شاید خیلیها حوصله نداشته باشن سری به آرشیو زمستان پارسال بزنن و ببینن چی نوشته بودم. همون صحبتهای تکراری! حیوانات بی پناه، سرما، گرسنگی و . . .
نمی دونم چه اندازه تونستم تاثیر گذار باشم. سال پیش چند نفر در این سرما به انسانها و حیوانات بی پناه کمک کردن؟ فقط به خودم امید میدم که انسانهای مهربان روز به روز بیشتر می شن. وجدانها بیدار می شه و به همدیگه بیشتر کمک می کنن. تویی که اینقدر مهربون و خوبی که به اینجا سر می زنی و منو خوشحال می کنی، دوستت دارم چون حال همنوعاتو می فهمی. حال موجودات بی پناه و حیوانات سرمازده رو احساس می کنی. ممنونم ازت که باقی غذاتو برای حیوونا می ذاری. لطف داری که فقیر کوچتون رو به یک وعده غذای گرم دعوت می کنی. خدا هرچی می خوای بهت بده که گوشه پارکینگ مجتمعتون یه چندتا کارتن واسه گربه ها گذاشتی و ظهرها ته سفرتو واسه گنجیشکا می تکونی توی حیاط و پشت پنجره. یا تویی که پنجره موتورخونه ساختمون رو باز کردی تا گربه سرمازده یک شب راحت و دور از ترس سرما و شکنجه آدمهای بی وجدان تا صبح سر کنه. صبح که می ره بیرون به جاش واست پولی نگذاشته ولی در عوض اگه سرتو بالاکنی، کلی فرشته دارن بهت لبخند می زنن. . .
